Fyrir Hæstarétti var krafist ómerkingar á héraðsdómi á þeim grundvelli að ekki hefði verið tekin skýrsla af öllum þeim sem höfðu upplýsingar um atvikið. Þeim málatilbúnaði var hafnað þar sem héraðsdómur byggði niðurstöðu sína á framburði brotaþola, annars vitnis, ásamt ákærða sjálfum að hluta til, auk þess sem ákærði virtist ekki hafa krafist þess í héraði að vitnis þessu yrðu leidd fram né átti að frumkvæði um það sjálfur.