Við rannsókn sakamáls játaði hinn ákærði sök sína og var við það tilefni rannsókn málsins stöðvuð.

Hæstiréttur leit svo á að rannsakendum hafi verið óheimilt að stöðva rannsóknina á þeim tímapunkti þar sem engin önnur gögn lágu fyrir sem staðfestu að játningin hafi verið sannleikanum samkvæm. Rétturinn taldi að í héraði hafi dómari ranglega staðhæft að játningin væri í samræmi við gögn málsins og ekki sinnt nægilega skyldu sinni um að kalla eftir frekari sönnunarfærslu að því leyti. Var héraðsdómurinn því ómerktur og málinu vísað aftur í hérað.