Úrlausnir.is


Merkimiði - Bæir

Síað eftir merkimiðanum „Bæir“.
Sýna merkimiða.
ⓘ = Hlekkurinn inniheldur nánari upplýsingar um efni merkimiðans.

Álit umboðsmanns Alþingis

Álit sem hafa þennan merkimiða. Athugið að taka ekki þessum lista sem tæmandi.

Bréf umboðsmanns Alþingis nr. 10905/2021 dags. 1. febrúar 2021[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1134/1994 dags. 27. apríl 1995[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1163/1994 dags. 4. janúar 1996[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1532/1995 dags. 3. apríl 1996 (Framhaldsskólar)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 155/1989[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1747/1996 dags. 6. ágúst 1997[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 188/1989 dags. 30. nóvember 1990[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2110/1997 dags. 19. október 1998 (Hæfi oddvita - Mat á umhverfisáhrifum)[HTML] [PDF]
Stóð til að byggja stóriðju í Hvalfirði, sem nú er búið að byggja.
Samtök börðust gegn uppbyggingunni á umhverfisgrundvelli.
Framkvæmdin þurfti að fara í gegnum skipulag hjá sveitarfélaginu.
Á þeim tíma höfðu ráðuneytin vald til þess að hafna framkvæmdum ef þær voru taldar valda of neikvæðum umhverfisáhrifum.

Ráðuneytið leitaði umsagnar sveitarfélags og skrifaði sveitarfélagið bréf til baka um að þau lögðust ekki gegn framkvæmdinni.

Samtökin leituðu til umboðsmanns og bentu á að oddviti sveitarfélagsins hefði verið vanhæfur þar sem hann hafði hagsmuni þar sem hann hafði gert samning við fyrirtækið um að hann myndi selja fyrirtækinu 120 hektara land ef ráðherrann sagði já. Litið var svo á að hagsmunirnir hefðu verið verulegir.

Á þeim tíma giltu hæfisreglur stjórnsýslulaganna ekki um sveitarstjórnarmenn og vísaði umboðsmaður til matskenndrar reglu um hæfi í sveitarstjórnarlögum.

Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2411/1998 dags. 17. nóvember 1999 (Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 245/1990 dags. 3. október 1991[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2479/1998 dags. 3. febrúar 1999[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2517/1998 dags. 17. nóvember 1999[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2556/1998 dags. 21. maí 1999 (Umsögn sveitarfélags við meðferð stjórnsýslukæru)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2701/1999 dags. 20. febrúar 2001[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 3261/2001 (Vínveitingaleyfi)[HTML] [PDF]
Sýslumaður var talinn hafa verið vanhæfur um að taka ákvörðun um leyfi til staðar þar sem sýna átti nektardans þar sem sýslumaðurinn skrifaði á undirskriftarlista gegn opnun slíkra staða.
Umboðsmaður byggði á traustssjónarmiðum í málinu.

Álit umboðsmanns Alþingis nr. 342/1990 dags. 5. apríl 1991[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4316/2005 (Úthlutun úr Fornleifasjóði)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4917/2007 dags. 7. apríl 2008 (Niðurskurður á sauðfé)[HTML] [PDF]
Óheimilt var að semja sig undan stjórnvaldsákvörðun.

Álit umboðsmanns Alþingis nr. 5018/2007 dags. 30. júní 2008 (Söfnunarsjóður lífeyrisréttinda)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 5222/2008 dags. 5. mars 2010 (Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 82/1989 dags. 4. október 1991 (Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 8739/2015 dags. 29. júní 2016[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 993/1994 dags. 4. janúar 1996 (Ráðstöfun ríkisjarða I)[HTML] [PDF]


Úrlausnir Hæstaréttar Íslands

Úrlausnir sem hafa þennan merkimiða. Athugið að taka ekki þessum lista sem tæmandi.

Hrd. 1924:604 nr. 56/1923 [PDF]


Hrd. 1924:716 nr. 58/1924 [PDF]


Hrd. 1927:569 nr. 14/1927 [PDF]


Hrd. 1929:1102 nr. 58/1927 [PDF]


Hrd. 1929:1292 nr. 36/1929 [PDF]


Hrd. 1932:386 nr. 54/1931 (Andakílshreppur) [PDF]


Hrd. 1935:337 nr. 190/1934 [PDF]


Hrd. 1935:593 nr. 105/1935 [PDF]


Hrd. 1936:378 nr. 65/1936 [PDF]


Hrd. 1937:171 nr. 111/1936 [PDF]


Hrd. 1937:332 nr. 6/1937 (Dómur um mat á almenningsheillum) [PDF]


Hrd. 1938:298 nr. 134/1937 [PDF]


Hrd. 1938:431 nr. 84/1937 [PDF]


Hrd. 1938:565 nr. 7/1937 (Sjúkrahússdómur - Fjárframlag til sjúkrahúss) [PDF]


Hrd. 1939:10 nr. 21/1937 [PDF]


Hrd. 1939:45 nr. 53/1937 [PDF]


Hrd. 1939:124 nr. 75/1938 [PDF]


Hrd. 1939:365 nr. 5/1939 (Saumakonan - Saumastofan Gullfoss) [PDF]
Þýsk saumakona skuldbatt sig ótímabundið til þess að vinna ekki fyrir aðra við sambærileg störf í Reykjavík og nágrenni og Hafnarfirði. Þegar 3 ár voru liðin stofnaði konan eigin saumastofu og krafðist fyrri vinnuveitandinn þess að hún léti af starfrækslu þeirrar stofu. Hæstiréttur taldi að bannið hefði ekki mátt standa lengur en í eitt ár í þessu tilviki.

Hrd. 1939:431 nr. 95/1936 [PDF]


Hrd. 1941:159 nr. 30/1941 [PDF]


Hrd. 1943:256 nr. 87/1942 (Handleggsdómur) [PDF]
Maður krafðist bóta af ríkinu vegna harðræðis sem hann varð fyrir vegna handtöku hans sem leiddi til þess að hann handleggsbrotnaði. Engin lög voru til staðar er kváðu á um bótaskyldu ríkisins í þessum efnum en Hæstiréttur vísaði til þess að réttlátt væri og eðlilegt að þjóðfélagið bæri ábyrgð á mistökum sem þessum.

Hrd. 1943:312 kærumálið nr. 7/1943 [PDF]


Hrd. 1944:89 nr. 4/1944 [PDF]


Hrd. 1945:437 nr. 116/1945 [PDF]


Hrd. 1946:121 nr. 147/1945 [PDF]


Hrd. 1946:174 nr. 132/1944 [PDF]


Hrd. 1946:198 nr. 88/1945 [PDF]


Hrd. 1946:314 nr. 38/1945 [PDF]


Hrd. 1946:594 nr. 30/1946 [PDF]


Hrd. 1947:304 nr. 134/1946 (Bókhaldsbrot) [PDF]


Hrd. 1947:462 nr. 153/1944 [PDF]


Hrd. 1948:492 nr. 101/1948 [PDF]


Hrd. 1949:85 nr. 112/1948 [PDF]


Hrd. 1949:214 nr. 146/1948 [PDF]


Hrd. 1949:236 nr. 111/1948 [PDF]


Hrd. 1951:39 nr. 71/1950 [PDF]


Hrd. 1951:168 nr. 127/1950 [PDF]


Hrd. 1952:64 nr. 109/1950 [PDF]


Hrd. 1952:87 nr. 84/1948 (Rekaviður) [PDF]


Hrd. 1952:391 nr. 163/1951 [PDF]


Hrd. 1952:399 kærumálið nr. 15/1952 [PDF]


Hrd. 1953:134 nr. 17/1952 (Almannaheill) [PDF]


Hrd. 1953:363 nr. 9/1952 [PDF]


Hrd. 1953:461 nr. 135/1952 [PDF]


Hrd. 1954:534 nr. 17/1953 (Njarðargata) [PDF]


Hrd. 1954:547 kærumálið nr. 20/1954 [PDF]


Hrd. 1954:596 nr. 98/1954 [PDF]


Hrd. 1954:727 nr. 10/1954 [PDF]


Hrd. 1955:88 nr. 69/1954 (Slys við uppskipun) [PDF]
Starfsmaður við uppskipunarstörf varð fyrir tjóni við að taka við timburhlaða þegar hann féll af palli. Hæstiréttur taldi, þrátt fyrir að verkið hefði verið unnið í samræmi við venju, að vinnuveitandinn hefði borið bótaábyrgð vegna ófullnægjandi öryggis.

Hrd. 1955:108 nr. 103/1953 (Landmannaafréttur I) [PDF]


Hrd. 1955:310 nr. 87/1954 [PDF]


Hrd. 1956:200 nr. 8/1954 [PDF]


Hrd. 1956:591 nr. 197/1954 [PDF]


Hrd. 1957:697 nr. 101/1956 [PDF]


Hrd. 1958:96 nr. 212/1957 [PDF]


Hrd. 1959:135 nr. 55/1958 [PDF]


Hrd. 1959:759 nr. 129/1959 (Skattareglur um fyrirframgreiddan arf) [PDF]


Hrd. 1960:1 nr. 172/1958 [PDF]


Hrd. 1960:160 nr. 4/1960 [PDF]


Hrd. 1960:466 nr. 3/1957 [PDF]


Hrd. 1960:709 nr. 173/1960 [PDF]


Hrd. 1961:428 nr. 190/1959 [PDF]


Hrd. 1961:511 nr. 152/1960 (Andlát af völdum kolsýrlingseitrunar) [PDF]


Hrd. 1963:41 nr. 89/1962 (Eignarréttur í fasteign - Ráðskonulaun II) [PDF]


Hrd. 1963:238 nr. 82/1962 [PDF]


Hrd. 1963:276 nr. 126/1962 (Leiga dráttarvélar) [PDF]
H krafðist greiðslu af seljanda dráttarvélar sem hann keypti sökum þess að seljandinn synjaði, á grundvelli ábyrgðarskírteinisins, beiðni H um að bera kostnaðinn við að flytja vélina til og frá viðgerðarstað. Í lagaákvæðinu var kveðið á um að ábyrgðaryfirlýsing mætti eingöngu gefa út ef hún veitti viðtakanda betri rétt en hann hefði samkvæmt gildandi lögum en í athugasemdunum og framsöguræðu ráðherra kom fram að ætlun löggjafans hafi verið sú að það ætti einvörðungu við um ábyrgðartíma vara.

Hæstiréttur taldi ekki ástæðu til þess að víkja frá skýrum orðum lagaákvæðisins á grundvelli þessara lögskýringargagna.

Hrd. 1963:568 nr. 169/1960 [PDF]


Hrd. 1964:843 nr. 106/1964 (Ráðsmannskaup - Ráðskonulaun III) [PDF]


Hrd. 1965:231 nr. 149/1963 [PDF]


Hrd. 1965:635 nr. 208/1964 [PDF]


Hrd. 1966:465 nr. 128/1965 [PDF]


Hrd. 1966:845 nr. 145/1965 [PDF]


Hrd. 1967:3 nr. 251/1966 [PDF]


Hrd. 1967:65 nr. 103/1966 [PDF]


Hrd. 1968:681 nr. 169/1967 [PDF]


Hrd. 1969:117 nr. 27/1968 [PDF]


Hrd. 1969:510 nr. 128/1967 (Nýjabæjarafréttarmál) [PDF]


Hrd. 1969:570 nr. 72/1969 [PDF]


Hrd. 1969:1103 nr. 127/1969 [PDF]


Hrd. 1969:1192 nr. 205/1968 [PDF]


Hrd. 1970:56 nr. 3/1970 [PDF]


Hrd. 1970:719 nr. 66/1970 [PDF]


Hrd. 1970:908 nr. 100/1970 [PDF]


Hrd. 1972:293 nr. 84/1971 (Áhlaup á Laxárvirkjun - Stífludómur) [PDF]


Hrd. 1973:113 nr. 149/1971 (Moskvitch - Bifreið á sjávarkambi) [PDF]


Hrd. 1973:270 nr. 77/1972 [PDF]


Hrd. 1973:552 nr. 99/1971 (Sigtún) [PDF]


Hrd. 1973:837 nr. 135/1973 [PDF]


Hrd. 1974:368 nr. 36/1972 (Holtsós) [PDF]


Hrd. 1975:195 nr. 150/1973 [PDF]


Hrd. 1975:522 nr. 144/1974 [PDF]


Hrd. 1976:29 nr. 81/1975 [PDF]


Hrd. 1977:436 nr. 180/1976 [PDF]


Hrd. 1977:779 nr. 154/1975 [PDF]


Hrd. 1977:960 nr. 239/1976 [PDF]


Hrd. 1977:1220 nr. 219/1974 [PDF]


Hrd. 1978:15 nr. 1/1978 (Launamunur) [PDF]


Hrd. 1978:1307 nr. 211/1976 [PDF]


Hrd. 1979:544 nr. 86/1977 (Launaflokkur) [PDF]
Starfsmaður fékk greitt samkvæmt einum launaflokki en taldi sig eiga að fá greitt samkvæmt öðrum launaflokki, og höfðaði mál til að fá mismuninn. Í héraði breytti dómari kröfunni í viðurkenningu en hún var upprunalega greiðslukrafa. Hæstiréttur taldi þá kröfu ódómhæfa enda hvarf fjárhæðin út, og vísaði málinu frá héraðsdómi.

Hrd. 1979:588 nr. 77/1977 (Skáldsaga) [PDF]


Hrd. 1979:640 nr. 107/1979 [PDF]


Hrd. 1979:1358 nr. 4/1978 [PDF]


Hrd. 1980:1409 nr. 90/1980 (Sérdómstóll) [PDF]


Hrd. 1981:182 nr. 33/1978 (Mývatnsbotn) [PDF]
Greint var á um eignarhald á botni Mývatns og önnur verðmæti á botni Mývatns utan netlaga, og kröfðust landeigendur þeirra landa er lágu að Mývatni að þau teldust óskipt sameign þeirra allra. Fyrir héraði hófst málið með stefnu í júlímánuði 1974 sem að endingu varð að áðurgreindri kröfu. Ríkið höfðaði gagnsök sama mánuð sem að endingu varð sambærileg þeirra sem landeigendurnir gerðu, nema eignarhaldið færi til sín. Aukadómþing Þingeyjarsýslu dæmdi ríkinu í vil með gagnályktun á 1. tölul. 4. gr. vatnalaga nr. 15/1923 þar sem hinum málsaðilunum tókst ekki að sýna fram á að eignarrétturinn að Mývatnsbotni utan netlaga hefði stofnast með lögum eða með öðrum viðurkenndum hætti. Taldi hann í ljósi þessa að ríkið teldist réttmætur eigandi umrædds svæðis.

Fyrir Hæstarétti var málinu vísað frá héraði hvað varðaði kröfur tveggja ábúenda þar sem jarðirnar voru í ríkiseigu, sökum þess að það væri andstætt meginreglum réttarfars um aðild að aðili hafi uppi kröfur gegn sjálfum sér. Litið var svo á að frávísun þeirra krafna leiddi ekki til frávísun málsins í heild.

Hæstiréttur leit svo á að fyrir gildistöku vatnalaganna hafi engin lagaákvæði kveðið beinlínis á um eignarrétt yfir botnum stöðuvatna. Í málinu höfðu áfrýjendur ekki getað sýnt fram á að eignarréttur hafi myndast með öðrum hætti yfir botni Mývatns utan netlaga er leiddi til skerðingar eignarréttinda með 4. gr. vatnalaganna. Var ríkið því sýknað af þeirri kröfu áfrýjenda.

Hvað kröfu ríkisins varðaði vísaði Hæstiréttur til þess að 4. gr. vatnalaganna kvað heldur ekki um að ríkið teldist eigandi Mývatnsbotns utan netlaga né þeirra verðmæta sem tilheyrðu því svæði. Aukinheldur hafi ríkið heldur ekki sýnt fram á í málinu að það hafi stofnað til eignarréttarins með öðrum hætti. Voru landeigendurnir því einnig sýknaðir af kröfum ríkisins. Hins vegar kom fram að handhafar ríkisvalds gætu í skjóli valdheimilda sinna ráðið meðferð og nýtingu botns Mývatns og botnsverðmæta utan netlaga.

Hrd. 1981:547 nr. 222/1978 [PDF]


Hrd. 1981:834 nr. 198/1978 (Bæjarlögmaður) [PDF]


Hrd. 1982:437 nr. 117/1979 [PDF]


Hrd. 1982:754 nr. 261/1981 [PDF]


Hrd. 1982:1206 nr. 240/1981 [PDF]


Hrd. 1982:1225 nr. 138/1982 [PDF]


Hrd. 1982:1676 nr. 66/1979 [PDF]


Hrd. 1983:787 nr. 34/1981 (Aðalstræti - Fjalakötturinn) [PDF]


Hrd. 1984:454 nr. 167/1983 (Ónákvæmni í forsendum - Haglabyssa) [PDF]


Hrd. 1984:648 nr. 75/1984 (Félagsdómur) [PDF]


Hrd. 1984:886 nr. 72/1980 (Upprekstrarleið) [PDF]


Hrd. 1984:1212 nr. 211/1984 [PDF]


Hrd. 1984:1281 nr. 213/1984 [PDF]


Hrd. 1985:479 nr. 124/1984 [PDF]


Hrd. 1985:519 nr. 17/1983 (Skipagata) [PDF]


Hrd. 1986:1206 nr. 151/1985 [PDF]


Hrd. 1986:1657 nr. 120/1985 (Endurveiting kennarastöðu) [PDF]


Hrd. 1987:437 nr. 35/1986 (Atvikalýsing) [PDF]


Hrd. 1987:580 nr. 121/1987 [PDF]


Hrd. 1987:757 nr. 262/1986 [PDF]


Hrd. 1987:769 nr. 261/1986 (Verkfall hjá Ríkisútvarpinu) [PDF]


Hrd. 1987:1656 nr. 83/1986 (Flateyjardalsheiði) [PDF]
Höfðað var mál til viðurkenningar á því að með jörðum nokkurra jarðeigenda á Flateyjardalsheiði hefði áunnist upprekstrarréttur með hefðun. Hæstiréttur synjaði kröfunni á þeim forsendum að eigendunum hefði mátt vera ljós betri réttur annarra aðila, meðal annars sökum mannvirkja á því svæði og leigusamnings einnar af þeim jörðum, og hefðu því haft vitneskju um betri rétt annarra.

Hrd. 1988:619 nr. 227/1987 (Verkfall BSRB - Citroen) [PDF]


Hrd. 1988:625 nr. 228/1987 (Verkfall BSRB - Citroen) [PDF]


Hrd. 1989:820 nr. 118/1989 [PDF]


Hrd. 1989:1280 nr. 263/1988 [PDF]


Hrd. 1990:452 nr. 283/1988 [PDF]


Hrd. 1990:1398 nr. 85/1990 (Riðuveiki í sauðfé) [PDF]


Hrd. 1992:1792 nr. 242/1992 [PDF]


Hrd. 1992:1962 nr. 129/1991 (BHMR-dómur) [PDF]