Hrd. nr. 460/2014 dags. 18. ágúst 2014[HTML] Hrd. nr. 626/2014 dags. 5. mars 2015 (Stefanía)[HTML] Kröfuhafinn var ekki talinn geta borið fyrir sig vitneskjuskort um samningsatriði sökum þess að útsendir innheimtuseðlar báru með sér að hann var krafinn um verðbætur og um breytilega vexti. Því var hafnað að kröfuhafinn hefði ekki getað verið mögulegt að afla nánari upplýsinga um það.Hrd. nr. 243/2015 dags. 26. nóvember 2015[HTML] Hrd. nr. 623/2016 dags. 12. október 2017 (Vaxtaendurskoðun)[HTML] Vísað var til að sökum þess að engin fyrirmæli voru í nýju lögunum um lagaskil þeirra og eldri laganna bæri að leysa úr ágreiningi um skyldur er stofnaðar voru í tíð eldri laga á grundvelli eldri laganna en ekki þeirra nýrri. Skipti þá engu þótt skyldurnar hafi að einhverju leyti verið ítarlegri skilgreindar í nýju lögunum en þeim eldri.
Í þessu máli var ágreiningur um skyldu lánveitenda um upplýsingagjöf um vexti við gerð lánssamnings að því leyti að bankinn tilgreindi ekki við hvaða aðstæður óbreytilegir vextir myndu breytast. Staðfesti Hæstiréttur því niðurstöðu Neytendastofu og áfrýjunarnefndar neytendamála um að bankinn hefði brotið eldri lögin að þessu leyti.Hrd. nr. 81/2017 dags. 22. febrúar 2018[HTML] Hrd. nr. 636/2017 dags. 26. júní 2018[HTML]