Úrlausnir.is


Merkimiði - Rétthafar

Síað eftir merkimiðanum „Rétthafar“.
Sýna merkimiða.
ⓘ = Hlekkurinn inniheldur nánari upplýsingar um efni merkimiðans.

Álit umboðsmanns Alþingis

Álit sem hafa þennan merkimiða. Athugið að taka ekki þessum lista sem tæmandi.

Bréf umboðsmanns Alþingis nr. 11031/2021 dags. 23. apríl 2021[HTML] [PDF]


Bréf umboðsmanns Alþingis nr. 12147/2023 dags. 16. febrúar 2024[HTML] [PDF]


Bréf umboðsmanns Alþingis nr. 12218/2023 dags. 20. desember 2023[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1538/1995 dags. 1. október 1996[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1756/1996 dags. 4. september 1998[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 1825/1996 dags. 16. maí 1997[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2219/1997 dags. 7. júlí 1999 (Gjald vegna sérstakrar tollmeðferðar vöru)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 2308/1997 dags. 26. mars 1998 (Formaður áfrýjunarnefndar)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 3302/2001 dags. 5. mars 2002[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 3724/2003 dags. 31. október 2003[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 3845/2003 (Afnotagjald RÚV)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 401/1991 (Fullvirðisréttur)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4248/2004 dags. 29. desember 2006[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4340/2005 dags. 11. júlí 2006[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4341/2005 dags. 11. júlí 2006[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4351/2005 (Skúffufé ráðherra)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 4843/2006 (Innheimta gjalds fyrir endurnýjun einkanúmers)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 5060/2007 dags. 30. júní 2008[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 5073/2007 (Óbyggðanefnd)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 5222/2008 dags. 5. mars 2010 (Lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 5404/2008 dags. 19. desember 2008[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 6429/2011 dags. 24. maí 2011[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 6461/2011 dags. 16. júní 2011[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 6521/2011 dags. 14. júlí 2011[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 68/1988 (Lokun síma)[HTML] [PDF]
Umboðsmaður taldi að beita hefði átt áskorun um greiðslu símreiknings áður en farið væri í lokun.

Álit umboðsmanns Alþingis nr. 710/1992 dags. 24. febrúar 1994[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 7193/2012 dags. 20. nóvember 2013 (Söfnunarsjóður lífeyrisréttinda - Kostnaður við innheimtu lífeyrissjóðsiðgjalda)[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 7238/2012 dags. 28. nóvember 2012[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 7790/2013 dags. 24. október 2014[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 823/1993 dags. 13. mars 1995[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 9211/2017 dags. 28. febrúar 2018[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 9835/2018 dags. 20. júní 2019[HTML] [PDF]


Álit umboðsmanns Alþingis nr. 9979/2019 dags. 15. júní 2020[HTML] [PDF]


Úrlausnir Hæstaréttar Íslands

Úrlausnir sem hafa þennan merkimiða. Athugið að taka ekki þessum lista sem tæmandi.

Hrd. 1931:34 nr. 59/1930 [PDF]


Hrd. 1946:436 kærumálið nr. 11/1946 [PDF]


Hrd. 1947:240 nr. 85/1946 [PDF]


Hrd. 1952:394 kærumálið nr. 13/1952 [PDF]


Hrd. 1952:457 nr. 92/1951 [PDF]


Hrd. 1953:306 nr. 171/1952 [PDF]


Hrd. 1956:318 nr. 27/1953 [PDF]


Hrd. 1958:91 nr. 4/1958 [PDF]


Hrd. 1958:339 nr. 40/1958 [PDF]


Hrd. 1959:541 nr. 134/1958 (Kvennaheimilið Hallveigarstaðir) [PDF]


Hrd. 1962:31 nr. 12/1960 [PDF]


Hrd. 1963:613 nr. 158/1962 [PDF]


Hrd. 1964:618 nr. 13/1963 [PDF]


Hrd. 1965:268 nr. 7/1964 (Reykir) [PDF]


Hrd. 1965:727 nr. 88/1964 [PDF]


Hrd. 1966:231 nr. 86/1965 (Eldavélarsamstæða) [PDF]


Hrd. 1967:916 nr. 84/1966 (Reyðarvatn) [PDF]


Hrd. 1967:1082 nr. 25/1967 [PDF]


Hrd. 1968:1136 nr. 147/1968 (Hátún) [PDF]


Hrd. 1969:1070 nr. 115/1968 (Snorrastaðir) [PDF]


Hrd. 1970:194 nr. 235/1969 [PDF]


Hrd. 1970:380 nr. 146/1969 (Vörubifreið) [PDF]


Hrd. 1970:749 nr. 52/1970 [PDF]


Hrd. 1971:755 nr. 109/1970 [PDF]


Hrd. 1971:1137 nr. 193/1970 (Reyðarvatn) [PDF]


Hrd. 1972:293 nr. 84/1971 (Áhlaup á Laxárvirkjun - Stífludómur) [PDF]


Hrd. 1972:400 nr. 168/1971 [PDF]


Hrd. 1972:483 nr. 133/1971 [PDF]


Hrd. 1972:657 nr. 116/1971 [PDF]


Hrd. 1973:1037 nr. 27/1973 [PDF]


Hrd. 1974:163 nr. 44/1972 [PDF]


Hrd. 1974:668 nr. 40/1973 [PDF]


Hrd. 1974:1067 nr. 56/1973 [PDF]


Hrd. 1976:286 nr. 172/1973 [PDF]


Hrd. 1976:1105 nr. 169/1974 (Garðakot) [PDF]


Hrd. 1978:255 nr. 93/1976 (Krafa eftirlifandi sambúðarkonu til vátryggingarbóta vegna sjóslyss) [PDF]


Hrd. 1979:511 nr. 76/1979 [PDF]


Hrd. 1979:527 nr. 47/1977 [PDF]


Hrd. 1979:1224 nr. 199/1979 [PDF]


Hrd. 1979:1358 nr. 4/1978 [PDF]


Hrd. 1981:182 nr. 33/1978 (Mývatnsbotn) [PDF]
Greint var á um eignarhald á botni Mývatns og önnur verðmæti á botni Mývatns utan netlaga, og kröfðust landeigendur þeirra landa er lágu að Mývatni að þau teldust óskipt sameign þeirra allra. Fyrir héraði hófst málið með stefnu í júlímánuði 1974 sem að endingu varð að áðurgreindri kröfu. Ríkið höfðaði gagnsök sama mánuð sem að endingu varð sambærileg þeirra sem landeigendurnir gerðu, nema eignarhaldið færi til sín. Aukadómþing Þingeyjarsýslu dæmdi ríkinu í vil með gagnályktun á 1. tölul. 4. gr. vatnalaga nr. 15/1923 þar sem hinum málsaðilunum tókst ekki að sýna fram á að eignarrétturinn að Mývatnsbotni utan netlaga hefði stofnast með lögum eða með öðrum viðurkenndum hætti. Taldi hann í ljósi þessa að ríkið teldist réttmætur eigandi umrædds svæðis.

Fyrir Hæstarétti var málinu vísað frá héraði hvað varðaði kröfur tveggja ábúenda þar sem jarðirnar voru í ríkiseigu, sökum þess að það væri andstætt meginreglum réttarfars um aðild að aðili hafi uppi kröfur gegn sjálfum sér. Litið var svo á að frávísun þeirra krafna leiddi ekki til frávísun málsins í heild.

Hæstiréttur leit svo á að fyrir gildistöku vatnalaganna hafi engin lagaákvæði kveðið beinlínis á um eignarrétt yfir botnum stöðuvatna. Í málinu höfðu áfrýjendur ekki getað sýnt fram á að eignarréttur hafi myndast með öðrum hætti yfir botni Mývatns utan netlaga er leiddi til skerðingar eignarréttinda með 4. gr. vatnalaganna. Var ríkið því sýknað af þeirri kröfu áfrýjenda.

Hvað kröfu ríkisins varðaði vísaði Hæstiréttur til þess að 4. gr. vatnalaganna kvað heldur ekki um að ríkið teldist eigandi Mývatnsbotns utan netlaga né þeirra verðmæta sem tilheyrðu því svæði. Aukinheldur hafi ríkið heldur ekki sýnt fram á í málinu að það hafi stofnað til eignarréttarins með öðrum hætti. Voru landeigendurnir því einnig sýknaðir af kröfum ríkisins. Hins vegar kom fram að handhafar ríkisvalds gætu í skjóli valdheimilda sinna ráðið meðferð og nýtingu botns Mývatns og botnsverðmæta utan netlaga.

Hrd. 1981:834 nr. 198/1978 (Bæjarlögmaður) [PDF]


Hrd. 1981:898 nr. 144/1978 [PDF]


Hrd. 1981:928 nr. 151/1979 [PDF]


Hrd. 1981:1029 nr. 136/1981 (Oddhólsmál I) [PDF]


Hrd. 1981:1183 nr. 154/1979 (Leigubílstjóri) [PDF]


Hrd. 1981:1584 nr. 199/1978 (Landmannaafréttardómur síðari) [PDF]
Íslenska ríkið hóf mál fyrir aukadómþingi Rangárvallasýslu árið 1975 með eignardómsstefnu þar sem krafist var viðurkenningar á beinum eignarrétti ríkisins á Landmannaafrétti. Tilefnið var ágreiningur um réttarstöðu afréttanna vegna virkjanaframkvæmda hins opinbera við Tungnaá og Þórisvatn. Ríkið taldi sig ávallt hafa átt svæðið án þess að formleg staðfesting hafi verið á þeim rétti, en tók þó fram að það viðurkenndi þegar áunninn upprekstrarréttindi og önnur afréttarnot annarra aðila reist á lögum og venjum.

Meiri hluti aukadómþingsins féllst á kröfu íslenska ríkisins. Sératkvæði eins dómandans hljóðaði upp á sýknu af þeirri kröfu.

Meiri hluti Hæstaréttar taldi að málsvörn áfrýjenda um að þeir ættu landið en ekki ríkið hefði þegar verið tekin fyrir og dæmd í öðru máli málsaðilanna, hrd. Landmannaafréttur I. Enginn áfrýjenda gat sýnt fram á að þeir hafi haft neinn rýmri rétt til afréttanna en málsaðilar téðs máls Hæstaréttar. Annar málatilbúnaður og gögn var síðan ekki sinnt ýmist vegna vanreifunar eða vegna óskýrleika.

Þrátt fyrir þetta taldi meiri hlutinn sig bæran til að leysa úr viðurkenningarkröfu ríkisins um að það ætti beinan eignarrétt á Landmannaafrétti. Gat hann þess að Alþingi hafi ekki sett lög um þetta efni sem hefði verið eðlileg leið. Meiri hlutinn féllst ekki á þann málatilbúnað að íslenska ríkið hafi átt svæðið frá stofnun allsherjarríkisins né að beinn eignarréttur hafi stofnast með lögum eða öðrum hætti eins og eignarhefð. Tilvísanir íslenska ríkisins í námulög, vatnalög og eldri lög um nýbýli voru ekki talin duga að þessu leyti. Meiri hlutinn taldi að bærir handhafar ríkisvalds gætu sett reglur í skjóli valdheimilda sinna um meðferð og nýtingu landsvæðisins. Með hliðsjón af þessu taldi meirihlutinn að ekki væri unnt að taka kröfu íslenska ríkisins til greina.

Sératkvæði tveggja manna minni hluta Hæstaréttar voru um hið andstæða á þeim forsendum að í meginatriðum um þegar hefði verið leyst úr þeim hluta málsins fyrir Hæstarétti er varðaði veiðirétt og vatnsföll á sama svæði af hálfu sömu aðila, án þess að málatilbúnaðurinn hafi verið til þess fallinn að aðgreina það fordæmi né lögð fram ný gögn er gæfu tilefni til annarrar niðurstöðu.


Hrd. 1982:593 nr. 156/1979 [PDF]


Hrd. 1982:891 nr. 97/1982 (Eyjasel) [PDF]


Hrd. 1983:104 nr. 14/1983 [PDF]


Hrd. 1983:316 nr. 53/1979 [PDF]


Hrd. 1983:403 nr. 240/1982 (Vesturvangur) [PDF]


Hrd. 1983:1974 nr. 270/1981 (Ágirnd) [PDF]
RÚV keypti sýningarrétt á kvikmyndinni Ágirnd af manni sem reyndist svo ekki hafa fullan höfundarrétt að myndinni. Meðhöfundur kvikmyndarinnar sætti sig ekki við þetta og höfðaði mál við RÚV til að fá skaðabætur.

Hrd. 1984:361 nr. 95/1982 [PDF]


Hrd. 1984:845 nr. 59/1982 [PDF]


Hrd. 1985:92 nr. 167/1982 (Oddhólsmál I) [PDF]


Hrd. 1985:231 nr. 34/1985 [PDF]


Hrd. 1985:519 nr. 17/1983 (Skipagata) [PDF]


Hrd. 1985:1189 nr. 45/1984 [PDF]


Hrd. 1985:1389 nr. 38/1984 [PDF]


Hrd. 1985:1516 nr. 60/1984 (Miðbraut) [PDF]


Hrd. 1986:822 nr. 198/1983 [PDF]


Hrd. 1986:993 nr. 160/1984 [PDF]


Hrd. 1986:1034 nr. 180/1986 [PDF]


Hrd. 1987:664 nr. 327/1986 [PDF]


Hrd. 1987:748 nr. 259/1986 [PDF]


Hrd. 1987:1706 nr. 241/1986 [PDF]


Hrd. 1987:1735 nr. 331/1987 (Hafskip) [PDF]


Hrd. 1988:203 nr. 365/1987 (Ytri-Njarðvík) [PDF]


Hrd. 1988:507 nr. 229/1987 [PDF]


Hrd. 1988:547 nr. 284/1987 [PDF]


Hrd. 1988:1144 nr. 81/1987 [PDF]


Hrd. 1988:1540 nr. 132/1987 [PDF]


Hrd. 1989:776 nr. 100/1988 [PDF]


Hrd. 1989:1108 nr. 29/1988 (Gjaldskrá fyrir talsíma til útlanda) [PDF]


Hrd. 1990:39 nr. 14/1990 [PDF]


Hrd. 1990:962 nr. 135/1988 (Laxnes II, vestari hálflenda) [PDF]


Hrd. 1990:968 nr. 238/1990 (Scania) [PDF]
Þinglýsingarbeiðanda tókst að sanna að skjal hefði borist til þinglýsingar á öðrum tíma en skráð var í dagbókina. Lögjafnað var út frá ákvæði þinglýsingarlaga sem samkvæmt orðalagi sínu vísaði eingöngu til fasteignabókar.

Hrd. 1990:1659 nr. 29/1989 (Leigukaupasamningur) [PDF]


Hrd. 1991:3 nr. 447/1990 (Olíuverslun Íslands) [PDF]


Hrd. 1991:118 nr. 265/1987 (Foss- og vatnsréttindi Orkubús Vestfjarða - Fornjótsdómurinn) [PDF]


Hrd. 1991:160 nr. 59/1991 [PDF]


Hrd. 1991:162 nr. 60/1991 [PDF]


Hrd. 1991:164 nr. 61/1991 [PDF]


Hrd. 1991:321 nr. 147/1988 [PDF]


Hrd. 1991:615 nr. 98/1990 (Gatnagerðargjald) [PDF]


Hrd. 1991:795 nr. 89/1990 (Götuljóð) [PDF]
Tímarit birti ljóðið Götuljóð og beitti fyrir sig undanþáguákvæði höfundalaga um endurgjaldslausa sanngjarna notkun. Héraðsdómur tók ekki undir þær forsendur tímaritsins og túlkaði ákvæðið þröngt vegna markmiðs ákvæðisins til að gegna tilteknu kynningarhlutverki en víðari skilningur á ákvæðinu myndi grafa undan ákvörðunar- og fjárhagslegum rétti höfundar. Hæstiréttur staðfesti dóms héraðsdóms með vísan til forsendna hans.

Hrd. 1991:1155 nr. 162/1991 (Goddi hf. - Smiðjuvegur) [PDF]


Hrd. 1991:1155 nr. 186/1991 (Goddi hf. - Smiðjuvegur) [PDF]


Hrd. 1991:1382 nr. 256/1991 [PDF]


Hrd. 1992:269 nr. 273/1989 (Hamraberg) [PDF]


Hrd. 1992:931 nr. 194/1992 (Bifreiðaskráning) [PDF]


Hrd. 1992:1040 nr. 316/1990 (Hrafnaklettur 8) [PDF]


Hrd. 1992:1209 nr. 30/1990 (Sumarbústaður) [PDF]


Hrd. 1992:1356 nr. 331/1992 [PDF]


Hrd. 1992:1383 nr. 491/1991 [PDF]


Hrd. 1992:1425 nr. 154/1991 (Skógarás) [PDF]


Hrd. 1992:1440 nr. 395/1990 [PDF]


Hrd. 1992:1445 nr. 396/1990 [PDF]


Hrd. 1992:1511 nr. 286/1989 (Óttarsstaðir) [PDF]


Hrd. 1992:2325 nr. 471/1989 (Látraströnd, skuldheimtumenn) [PDF]
Gerður hafði verið kaupmáli þar sem eign hafði verið gerð að séreign K.
Kaupmálanum hafði ekki verið breytt þrátt fyrir að eignin hafði tekið ýmsum breytingum.
K hélt því fram að hún ætti hluta af eigninni við Látraströnd þrátt fyrir skráningu á nafni M.

Hæstiréttur taldi sannfærandi að hún hefði látið hluta séreignarinnar í eignina við Látraströndina. Hins vegar skipti það ekki máli þar sem sú eign var þinglýst eign M.
Dómurinn sérstakur þar sem þetta var sá eini þar sem byggt var á þinglýsingu einni saman.

Hrd. 1993:882 nr. 135/1993 [PDF]


Hrd. 1993:1378 nr. 253/1993 (Hrísbrú) [PDF]


Hrd. 1993:1469 nr. 256/1993 [PDF]


Hrd. 1993:1515 nr. 357/1993 [PDF]


Hrd. 1993:1540 nr. 316/1993 (Bátur í Kópavogshöfn - Silja) [PDF]
Aðili tók eftir að bátur byrjaði að sökkva í Kópavogshöfn. Hann dró bátinn í land, gerði við hann, og krafði eigandann svo um greiðslu fyrir björgunina og viðgerðina. Hæstiréttur tók ekki undir kröfu aðilans um greiðslu vegna viðgerðarinnar af hendi eiganda bátsins.

Hrd. 1993:1775 nr. 92/1990 (Dánarbússkipti á Ísafirði) [PDF]


Hrd. 1993:1984 nr. 187/1990 [PDF]